CASUAL OU INTENCIONADO?

Calquera que siga este blogue poderá comprobar como unha e outra vez rematamos os nosos comentarios coa consigna:

PORQUE AS NOSAS VIDAS VALEN MÁIS CÓS SEUS BENEFICIOS.

E tal e como podedes ollar na imaxe de abaixo, como na prensa, a cartelería ou a propaganda de Izquierda Anticapitalista ( Revolta Global en Catalunya, NPA: Novo Partido Anticapitalita en Francia, etc), a proclama de que A VIDA DA XENTE, DOS TRABALLADORES, DO POBO NON PODE SER SUBORDINADA AOS INTERESES DOS CAPITALISTAS E AOS SEUS DIVIDENDOS leva xa tempo lanzada aos catro ventos (de feito, en Francia, a antiga LCR, xérmolo do actual NPA, presentouna como eixo central da campaña das presidenciais de Besancenot)


Por iso non deixa de causar auténtico asombro que, de súpeto, a nova consigna do BNG (vid. xornais de hoxe) sexa:
"A XENTE ANTES QUE OS BENEFICIOS"
E case que un plaxio... e por se fora pouco, en letras máis pequenas, pero igualmente salientables, remata con :"Menos favores aos bancos e máis apoio á xente traballadora".

Como entendemos que a loita pola defensa dos dereitos dos traballadores (DE TODOS OS TRABALLADORES, SEXAN GALEGOS, ESPAÑOIS. PORTUGUESES OU ARXENTINOS...) é un terreo común onde debemos confluír todos os que dende a esquerda batallamos pola unidade de clase e a loita contra o auténtico culpable da crise, O CAPITALISMO, damos os parabéns e a benvida a este xiro do BNG, que pon o acento en algo máis que a deletérea e ambigua "Forza que move este País".

Non obstante, as bases militantes do Bloque deberían esixirlle máis concreción a esta nova idea dos estrategas nazonalistas...

Están dispostos a pedir a nacionalización do sistema financeiro para constituír unha auténtica banca pública ao servizo dos desposuídos?

Máis doado aínda: Están dispostos a loitar porque non haxa ningún dividendo a repartir entre a patronal bancaria mentres haxa parados e familias que non cobran o desemprego?

Aínda máis fácil: Están dipostos a propor que a patronal que recibira subvencións ou axudas de calquera tipo polo Estado, CC.AA ou Concellos non poida pechar nin despedir nin facer EREs sen devolver atá o último euro e cos correspondentes xuros e sancións?

E por último, tamén sinxelo: Estarían dispostos a combatir nunha fronte común de clase para prohibir os despedimentos?

PORQUE UNHA COUSA SON AS CONSIGNAS PARA ACADAR O VOTO DUN POBO DECEPCIONADO POLO BIPARTITO QUE NESTES CATRO ANOS SERVIU SUBMISAMENTE AOS INTERESES DO CAPITAL (GALEGO, ESPAÑOL E MULTINACIONAL) E OUTRA MOI DIFERENTE CONCRETALAS NUN PROGRAMA E NUNHA LÓXICA QUE ENFRONTE SEN MEDO OS DESAFÍOS DE POÑER POR DIANTE ISO DE QUE:

AS NOSAS VIDAS (A XENTE) VALEN MÁIS CÓS SEUS BENEFICIOS (ANTES QUE OS BENEFICIOS)

BENEFICIOS BANCARIOS

A semana pasada faciámonos eco da proposta que a esquerda anticapitalista ten posto sobre a mesa en paises coma Francia (NPA: Novo Partido Anticapitalista), Portugal (Bloco de Esquerda), Italia (Sinistra Crítica)...referente á necesidade de CONXELAR OS BENEFICIOS BANCARIOS E UTILIZAR OS SEUS DIVIDENDOS PARA COMBATER O PARO E A CRISE QUE ESTÁ GOLPEAR DE XEITO BRUTAL AOS TRABALLADORES E AO POBO DE A PÉ.

Houbo críticas sobre tales ideas, críticas que en gran medida reflicten esa mentalidade submisa que a ideoloxía dominante inculca dende a máis pequena idade nas nosas mentes. Non obstante, xa hi voces que dende o mesmo campo do capitalismo, formulan a posibilidade de nacionalización de todo o sistema financeiro, abocado como está a unha xeira de crebas e escándalos que semella non ter fin. O último, que non o derradeiro, é o de Stanford nos USA (máis de 8.000 millóns de dólares), que arrastrará a outros moitos especuladores e banqueiros na súa caída.

Só por tales feitos, hoxe á luz pública, abondaría para tentar cambiar de modelo e plantexar outra lóxica á marxe do sistema.

Pero vexamos algúns datos máis para facérmonos unha cabal idea do que en realidade está a pasar.

OS BENEFICOS DECLARADOS POLOS CINCOS GRANDES BANCOS ESPAÑOIS (B.Santander, BBVA, La Caixa, B. Popular e Caixa Madrid) supuxeron no último exercecio a calafriante cifra de 13.240 millóns de euros... só eles cinco.

Unha suba dun 52% con respecto ao 2004, onde o B. Santander medrou un 72´5% ou A Caixa un 83´1% (xa sabemos que os nacionalistas burgueses non gostan de airear estas realidades)

E se quixeramos facer algún tipo de comparacións, poderíamos fixarnos, por exemplo, como SÓ COS BENEFICOS DO SANTANDER PODERIAMOS PAGAR AS PENSIÓNS, TODAS AS PENSIÓNS, DURANTE TRES ANOS, ou como os recursos que manexan os principais Bancos e Caixas españolas dobran o PIB, ou talvez constatar que a xestión dese auténtico "primus inter pares" que é novamente o Santander manexa fondos por valor de 961.953 millóns de euros, cifra superios ao PIB español...

Mentres, as familias españolas están endebedadas ao 110%, o paro se achega aos 3.500.000 de traballadores (e aínda teñen a vergonza estes socialdemocrátas de cartón-pedra de dicir que "ninguén quedará abandonado a súa sorte"!), a precariedade laboral acada a un tercio da poboación e na xuventude pasa amplamente do 50%...

Datos, datos e máis datos...

Pero, non caiamos nos tecnicismos burocráticos tan do gusto dos funcionarios ao servizo do poder. O importante para nós, para a esquerda anticapitalista é a coherencia entre os obxectivos e a estratexía proposta. E se tales obxectivos se definen pola superación e o cambio do sistema capitalista, a estratexia de propostas e alternativas ten que ir intimamente unida á consecución de tales fins. Por iso, queremos que a cidadanía e o pobo traballador en xeral vexan a posibilidade de atopar saída á súa anguriosa situación con propostas que poderían ser levadas a cabo con só ser un pouco consecuente co nome e siglas que din representar eses socialistas e nacionalistas de "esquerda" que falan e falan pero son incapaces de tocarlle nin a un pelo aos inxentes beneficios dos banqueiros, especuladores e capitalistas...

Por iso, hoxe máis ca nunca, cómpre outra esquerda, unha esquerda que defenda con radicalidade que AS NOSAS VIDAS VALEN MÁIS CÓS SEUS BENEFICIOS.

ALTERNATIVAS NOUTRA LÓXICA

Andan por Galicia os políticos do sistema vendendo receitas de como saír da crise.

Algúns, os máis desvergonzados da dereita, propoñen "abaratar o despido" (que, ollo!, non só son do PP, senón tamén do ámbito da socialdemocracia: ver o caso do gobernador do Banco de España) e outros, os da "esquerda" institucional, prometen que atenderán aos desempregados, que ningunha familia quedará desprotexida, que eles non son partidarios do despido libre... mentres, na práctica, suman medidas contrarias aos traballadores. Hoxe, máis do 90% dos contratos son temporais, as rescisións dos mesmos a penas custan cartos para os patróns, os EREs saen subvencionados, os diñeiros públicos van parar aos banqueiros, multinacionais e especuladores, os cales, unha vez recibidos, fan con eles o que lles peta. É tal o bombardeo ideolóxico, que non deixan espazo para o coñecemento e a comunicación de propostas alternativas. Calquera idea que saia da lóxica do capitalismo, do beneficio empresarial, ou da explotación e da depredación vai ser sistematicamente silenciada.

E, sen embargo, "habelas hainas".

SABEDES QUE O NPA (NOVO PARTIDO ANTICAPITALISTA DE BESANCENOT) EN FRANCIA PUXO ENCIMA DA MESA A CONSIGNA "REPARTO DOS BENEFICIOS BANCARIOS PARA CREAR EMPREGO"?

QUE NINGÚN DIVIDENDO DOS ESPECULADORES FINANCEIROS PASE A ENGORDAR OS XA REPLETOS PETOS DOS BOTIN, GONZÁLEZ, ETC. ETC. ENTANTO OS TRABALLADORES SIGAN SUFRINDO O PARO!

Certamente, con chamamentos coma este estamos a cuestionar o fundamento ideolóxico do sistema: que os seus beneficios son intocables. Pero o seu carácter de invención falsificadora da realidade queda hoxe máis clara que nunca logo da xeira de crebas como consecuencia da súa estratexia (apoiada polos gobernos) de enriquecemento dos amos do diñeiros por encima de todo.

Nada impide que os dividendos especulativos sexan empregados na economía productiva, incluso na súa economía capitalista. Nada empece a que eses multimillonarios beneficios bancarios sexan revertidos á sociedade, ao pobo, aos traballadores de onde se tiraron.

Nada? Ah, si, unha gran mentira segue a fornecer esta dinámica de paro, precariedade e miseria para a maioritaria parte desposuída da sociedade, en troques da outra, a do luxo, despilfarro e gañancias sen taxa (0 5% acubilla o 75% da riqueza) que se fai cada vez máis poderosa: A DE QUE OS SEUS BENEFICIOS SON INTOCABLES.

PARA A ESQUERDA ALTERNATIVA OUTRA É A LÓXICA, OUTRA A VERDADE, OUTRA A ALTERNATIVA QUE DEBE GUIAR A SAÍDA DA CRISE:

QUE AS NOSAS VIDAS VALEN MÁIS CÓS SEUS BENEFICIOS!

OS SÍMBOLOS DO PODER

A raíz dos últimos escándalos acaídos nesta terra nosa polos despilfarros do goberno da Xunta e tentando non quedar no simple alporizamento, formulo esta pregunta:

-QUE LEVA Á XENTE QUE OCUPA CARGOS DE PODER A RODEARSE DUNHA PARAFERNALIA E DUN LUXO DESMEDIDO?, ou dito doutra maneira,

-POR QUE ESA SISTEMÁTICA DERIVA CARA A UNHA SIMBOLOXÍA DE GRANDIOSIDADE MONUMENTALISTA?

Haberá, por suposto, quen obvie o problema cun tópico do tipo: "cousas da natureza humana". Mais tal non é uha explicación, pois a tal "natureza humana" está sendo definida en círculo, isto é, se comportan así porque iso é o natural nos homes, e o natural nos homes é comportarse así... Primeiro habería que identificar cal é a suposta natureza humana e logo falar.

Tanto Montesquieu como os ilustrados entenderon que "só o poder limita ao poder", e de aí partíu a famosa división entre executivo, lexislativo e xudicial. Mais esqueceron que todos eles respondían a un outro poder que os alimentaba e sostiña: O DA CLASE QUE MANDABA E PAGABA, que no noso mundo é a CAPITALISTA.

E na medida en que o pobo quedou afastado da propiedade dos medios de producción, que representa a capacidade de decisión sobre o "que", o "como" e o "cando"das propias vidas, a representación daqueles que ostentan esa facultade decisoria tivo que ser "endeusada" ou arrodeada dunha simboloxía propia dos seres superiores para evitar o cuestionamento da inxustiza vital.

Así enmascarouse como "respecto institucional", "imaxe do país", "glorificación nacional"... a expropiación das fontes do poder. E cando dicimos tal, non falamos só do político, senón tamén do económico e social: abonda ver os grandes complexos inmobiliarios, torres que se perden nas alturas, urbanizacións de luxo inconcibible para seres normais e correntes... a cuxa imitación responderon moi gustosamente os políticos na súa "divinización".

Porque a clave está na separación real entre quen exerce o poder e quen se conta que o fornece. Mentres ideoloxicamente se sostén que todo procede do pobo, este é alleado de toda decisión trascendente. E en tanto en canto a separación medre, a "divinización" dos expropiadores tamén. Logo virá a simboloxía que reforce e realimente esa suposta grandeza dos amos, sexan do diñeiro, da lei ou da represión...

"Lei tendencial": CANTO MÁIS ALONXADO E ALLEADO SE ATOPE O PODER (OS SEUS EXERCENTES) DA CIDADANÍA, DO POBO, DOS TRABALLADORES... MÁIS ABONDARÁ NUNHA SIMBOLOXÍA GRANDILOCUENTE, MONUMENTALISTA, DE LUXO IMPACTANTE... QUE PROVOQUE UN SENTIMENTO DE REVERENCIA, SUBMISIÓN, ANONADAMENTO... NO RECEPTOR DA MENSAXE, OU SEXA, NOS DESPOSÚIDOS.

Pensade por un momento nas fastuosas representacións nazis, modelo onde os haxa de planificación de submisión alleante. Pero reflexionemos tamén na capacidade que tivo o estalinismo para, unha vez destruída e machucada a revolución bolchevique, converter en pura "momificación" (o caso extremo foi o de Lenín) e "realismo social-zarista" a experiencia soviética.

Comprender que tamén nas "democracias" se ten instalado o alleamento da capacidade de decisión do pobo e que tal expropiación precisa do reforzamento da imaxe dos exercentes do poder, constitúe a clave para cambiar as cousas.

E esa clave pasa pola profundización da democracia a todos os niveis: económico, social e político. Pensar que se ten realmente "algo que dicir" por votar cada tantos anos entre alternativas fundamentalmente iguais, non pasa de ser un sarcasmo. Pensar que "todos somos iguais" cando hai todo un océano de distancia entre os reis do capital e os parias da terra, é unha inxenuidade, cando non unha estupidez. Pensar que os gobernantes actuarán contra os intereses dos amos do capital é tanto como crer nos reis magos...

SÓ UNHA ALTERNATIVA QUE ARRISQUE A PROL DUNHA DEMOCRACIA RADICAL E PROFUNDA PODERÁ REMATAR CON ESTA ESQUIZOFRENAI SOCIAL.

UNHA ALTERNATIVA QUE POÑA EN PRIMEIRO LUGAR AS NOSAS VIDAS. UNHA ALTERNATIVA QUE SUBORDINE OS BENEFICIOS DOS CAPITALISTAS ÁS NECESIDADES DOS TRABALLADORES E CIDADÁNS. UNHA ALTERNATIVA NA QUE , QUEN EXERZA O PODER, SEXA UN IGUAL ENTRE IGUAIS, REVOGABLE EN TODO MOMENTO, CUN SALARIO COMO CALQUERA OUTRO OBREIRO, COA OBRIGA DE RESPONDER ANTE AS BASES SOCIAIS QUE TERÁN, ISO SI, QUE DECIDIR O SEU FUTURO... UN FUTURO QUE SE CONSTRUIRÁ DÍA A DÍA, CON ERROS E ACERTOS, PERO QUE SERÁN OS ERROS E OS ACERTOS DE QUEN XA ASUMIU O CONTROL DA SÚA HISTORIA...

PORQUE O FUTURO SERÁ SOCIALISTA E DEMOCRÁTICO OU NON SERÁ.