CHE, O ARXENTINO

A estrea do filme sobre o "Che" volve poñer de actualidade a súa figura, o seu exemplo, a súa concepción do mundo, do home, da sociedade...

Moitos son os que se apresuraron xa en salvagardar o mito para acto seguido denostar ás súas crenzas. Non é o primeiro caso, nin será o último. Exemplos na historia sobran, empezando polo caso do propio Lenín, a quen Stalin converteu nunha momia santificada, ao tempo que baleiraba e traizoaba todo o seu pensamento.

Vella táctica a de todos os usurpadores e falsarios: facer do revolucionario un monicreque de cartón-pedra mentras se esnaquiza sistematicamente todo aquilo polo que loitou.


Ningún auténtico revolucionario busca o "culto a personalidade", ningún loitador contra a explotación, a opresión ou a miseria -sexa económica, política ou social- vai á procura de loubanzas e prebendas. Outra é a súa moral, outros os seus principios, outra a súa visión do home e da historia...

Mirade a diferenza con todos eses politiquiños que nos arrodean, cheos de ambición e soberbia... son tan penosos e cativos que, se non fora pola dano que producen, causarían risa.

Non estamos aquí a defender a estratexia guerrilleira nin a asunción acrítica da personaxe do "Che". Simplemente dicimos: estamos con el polo amor a esa causa, que algúns chamamos revolución, porque tenta cambiar ese mundo de inhumanidade e barbarie, o de onte tanto coma o de hoxe, en Galicia como en España, en África como en Asia...

Hai un ténue pero inquebrantable fío que une aos Marx, Lenin, Trotski, Che... con todos aqueles que non se conforman coa submisión e o servilismo, con xentes de Europa (ollade para o magnífico exemplo que están a dar os activistas franceses co proceso de constitución dun Novo Partido Anticapitalista -NPA-, pulado pola LCR, aberto, democrático, transformador e masivo) de América (Venezuela, Bolivia, Ecuador...) ou de calqueira outra parte do mundo... porque aínda

UN OUTRO MUNDO É POSIBLE ...

¡SOCIALISMO OU BARBARIE!